Πρώην, γιατί πρώην η ανανεωτική αριστερά ρε παιδιά;

Διορθώστε με αν κάνω λάθος, αλλά εγώ δεν διάβασα τη σχετική είδηση στην «ΑΥΓΗ» σήμερα, ούτε στην «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» νομίζω υπάρχει…

Στον αστικό τύπο όμως, στα «ΝΕΑ», που γενικά αναδεικνύουν τα εσωκομματικά του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ είδα τη διάβασα, κάτι που δεν πρόσεξα όταν πρωτοείδα τα σχετικά. Δηλαδή, ότι ο Δημήτρης ο Παπαδημούλης, στην ανακοίνωση του ευρωψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρεται ως πρώην ευρωβουλευτής!

Τη θετική άποψη ευρωπαίων συναδέλφων του Παπαδημούλη, σχετικά με τη συνεισφορά του στην Ευρωβουλή δεν την αναλύω. Το γεγονός ότι στην ευρωβουλή πάνε κατά πάσα πιθανότητα ο Ν. Χουντής και η Ε. Σωτηρίου, με «απλουστευτικές» και «αντιευρωπαϊκές» θέσεις και παραδόσεις το έγραψαν άλλοι και άλλες.

Εμένα όμως και την παρέα μου άλλο μας καίει!

Η ανανεωτική αριστερά, η παράδοσή της, οι απόψεις της, για την Ελλάδα και την Ευρώπη των λαών, η δυσανάλογη σε σχέση με την εκλογική της αποτελεσματικότητα επιρροή της στην ελληνική κοινωνία, στο χώρο των ιδεών και των τεχνών, η συνεχή της παρουσία στο διάλογο της Ελλάδας με την Ευρώπη, εξοβελίζονται πλέον από το σημερινό ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ;

Δηλαδή, οι ηττημένοι της κομμουνιστικής ορθοδοξίας του ΚΚΕ, των αρχών του 1990, ως πλειοψηφική τάση μέσα στο ΣΥΝ και στο ΣΥΡΙΖΑ, δεν «διδάχτηκαν» από τη δική τους «προσωπική» ιστορία, δε νοιάζονται για την πολιτική και εκλογική συμμετοχή της ανανεωτικής αριστεράς στον «αγώνα» τους;

Και αν η Αριστερά δεν είναι Δίκιο και Ουμανισμός, γενναιοδωρία πνεύματος και ψυχής τότε τι είναι ρε παιδιά;